Tutkuların, ihtirasların (veya tehlikeli aşkların/ideolojilerin) cazibesi ile o cazibenin getirdiği ölümcül yıkımı anlatan harika bir derinlik metaforudur. Kumar, şöhret, yeraltı dünyası veya felsefenin o dipsiz kuyusu tıpkı "denizin altı" gibidir; ilk daldığınızda o renkler, o adrenalin ve o gizem ("göz alıcılık") sizi büyüler. Ancak yazar; insanın doğası gereği o "derinliklere" ait olmadığını, o büyüye kapılıp yüzeye (gerçekliğe) çıkmayı unutursa ("çok uzun kalırsa"), o çok sevdiği derinliğin eninde sonunda onu nefessiz bırakıp "boğacağını (öldüreceğini)" o şairane fizikle fısıldar. Sınırını bilmenin uyarısıdır.