(Behzat Ç. veya benzeri bir polisiye/devlet eleştirisi dizisinden kült bir sistem repliğidir). Devletin (ve bürokrasinin) kendisine hizmet eden memurlarına/vatandaşlarına ne kadar acımasız ve vefasız davrandığını argo bir metaforla anlatır. Yıllarca devlete kanını, canını, gençliğini veren bir insan (polis, asker, memur); işlevini kaybettiğinde, yaşlandığında veya sakatlandığında (eskiyince); devlet onun o vefasına hiç saygı duymaz, onu bir kenara atıp yerine hemen daha genç, yeni bir kurban (yenisini bulurlar) koyar. Sistem, sadakati değil faydayı sever.