Laiklik ilkesinin, aydınlanma felsefesinin (veya İbn-i Sina/Galileo'nun) o en hayati, en rasyonel sınır çizgisidir. Yazar her ikisini de yok saymaz; ancak onların sahalarının (işlevlerinin) karıştırılmasının yarattığı felaketi anlatır. Bilimi dinin kurallarına göre yapmaya kalkarsanız, laboratuvarda sorgulama biter ve bilim dogma ("körlük") haline gelir. Aynı şekilde, dini (ruhani bir inancı) laboratuvarda "ispat etmeye" kalkarsanız veya siyasi/maddi bir şeye alet ederseniz, din o kutsal/ilahi sırrını ve "saygınlığını" tamamen kaybeder. Her ikisinin de sadece kendi şeridinde kalması gerektiğini öğütleyen kusursuz dengedir.