Galileo'nun veya Rönesans filozoflarının "Doğanın kitabı matematik diliyle yazılmıştır" felsefesinin yansıtan bilimsel ve panteist bir aforizmadır. İnsanlar hakikati, kuralları ve Tanrı'yı genellikle tapınaklarda veya insanların yazdığı kâğıt kitaplarda ararlar. Oysa yazar; evrenin sırrının (fiziğin, dengenin, ölümün, yeniden doğuşun ve muazzam bir tasarımın) zaten etrafımızdaki ormanlarda, yıldızlarda, hücrenin içinde ve mevsimlerin döngüsünde (Doğa'da) apaçık yazılı olduğunu söyler. Okumayı (bilimi) bilen bir göz için tabiatın bizzat en kutsal ve en kusursuz bilgi kaynağı ("kitap") olduğunu vurgular.