Küresel siyaseti, savaşları ve ekonomik buhranları tetikleyen asıl psikolojik (ve toksik eril) sebebi anlatan çok isabetli, modern ve feminist (veya jenerasyonel) bir eleştiridir. Dünyayı yöneten (diktatörler, holding patronları, siyasetçiler) yaşlı erkekler; gençliklerini, güçlerini ve çekiciliklerini kaybettikçe varoluşsal bir korkuya ("önemsiz kalma" ve ölüm korkusuna) kapılırlar. Bu korkuyu bastırmak için koltuklarına daha sıkı sarılırlar, savaşlar çıkarırlar ve dünyayı ateşe atarlar. Yazar; o "büyük siyasi" kararların ardında aslında yaşlanmayı kabullenemeyen yaşlı adamların egosunun (ve yıkıcı komplekslerinin) yattığını çok net bir şekilde deşifre eder.