Ahlakın ve karakterin taklit edilemeyen o en saf özünü anlatan, samimiyet ve yapaylık üzerine kurulmuş bilgece bir tespittir. Edepsiz ve kötü niyetli bir insan, çıkarları gerektirdiğinde geçici olarak nezaket maskesi takabilir; ancak özünde tevazu ve ahlak barındıran biri, ne kadar zorlansa da edepsizliği ve kötülüğü bir davranış biçimi olarak sergileyemez, çünkü vicdanı buna engel olur. Karakterin omurgası, yapay maskelerle değiştirilemez. Bu söz, bizi insanları değerlendirirken anlık taklitlere değil, zamanla test edilmiş samimi duruşlara ve ahlaki tutarlılığa bakmaya davet eden keskin bir uyarıdır.