Bu söz, fikirlerin başlangıçtaki belirsiz, yakalanması zor ve somutlaşmamış doğasını güçlü bir metaforla anlatır. Gecenin karanlığı, bilinçaltımızı, henüz tam olarak aydınlanmamış zihin alanlarımızı ve potansiyelin saklı olduğu bilinmeyeni temsil eder. Bu derinliklerden uçuşan gölgeler ise, bir anda belirip kaybolan, tam bir şekil almamış, ancak zihnimizi meşgul eden düşünceleri, sezgileri ve ilham kıvılcımlarını ifade eder.

Fikirler, tıpkı gölgeler gibi, gerçek bir varlığa bürünmeden önce sadece birer yansıma, birer taslak veya birer ipucudur. Bu metafor, yaratıcı sürecin başlangıcındaki o belirsizliği, bir düşüncenin tam olarak ifade edilmeden veya somutlaştırılmadan önceki uçucu, yakalanması zor evresini çok güzel vurgular. Onları yakalayıp aydınlığa çıkarmak, onlara bir form ve anlam kazandırmak, ancak bilinçli çaba ve eylemle mümkündür.