(Kitle psikolojisinin ve demokrasinin (veya anarşizmin) en tehlikeli, en vahşi yönünü anlatan sosyolojik bir teşhistir). Halkın, kalabalıkların (sürünün) rasyonel ve sağduyulu olmadığını, tam tersine kontrolsüz, duygusal ve yıkıcı olduğunu savunur. Bir çocuk nasıl oyuncağının nasıl çalıştığını (içinde ne olduğunu) anlamak için onu söküp parçalarsa; öfkeli bir halk veya eğitimsiz bir kalabalık da, devleti, sistemi veya kurumları onarmak yerine, salt bir heyecan veya cehaletle onu devirip, kırıp (her şeyi kırmak ister) tamamen yok etme eğilimindedir. Kalabalığın beyni yoktur.