Carl Jung çizgisindeki bu derin psikoterapötik alıntı, kişisel dönüşümün ön şartını ortaya koyuyor. İnsanlar sürekli değişmek, daha iyi bir hayata sahip olmak, zayıflıklarından kurtulmak istediklerini söylerler ancak bunu başaramazlar. Çünkü değişimin ilk adımı, insanın kendi en karanlık yönleriyle, travmalarıyla, kıskançlıklarıyla ve yalanlarıyla acımasız bir şekilde yüzleşebilme "cesaretidir". Bu yüzleşmeyi göze alamayan, kendi şeytanlarına bakmaktan korkan biri, hangi terapiyi veya felsefeyi denerse denesin sadece etrafında döner. Söz, değişimin anahtarının başkalarında değil, aynaya dürüstçe bakabilmekte yattığını vurucu bir dille öğütler.