Bu ifade, ahlaki ve insani değerlerin evrenselliğine işaret eder. Bir iyilik veya kural, toplumun sadece bir kesimine fayda sağlayıp diğerlerini dışlıyorsa, o şeyin özünde gerçek bir iyilik barındırmadığı söylenebilir. Adalet ve iyilik, ancak herkesi kapsadığında gerçek değerini bulur.