Bu psikolojik gerçek, hayatın merkezine başkalarının yargılarını ve görüşlerini koyan insanların kaçınılmaz olarak mutsuzluğa sürükleneceğini hatırlatır. Kendi istekleri yerine el alem ne der korkusuyla yaşayanlar, kendi hayatlarını değil başkalarının senaryolarını oynayan birer tutsağa dönüşürler; özgürlük onay aramayı bırakmaktır.