Totaliter rejimlerin, sansürün veya mahalle baskısının o görünmez ve boğucu yasasını özetleyen siyasi bir aforizmadır (Kral Çıplak hikâyesinin karanlık versiyonu). Bazen bir ülkede ekonomi çökmüştür, kral hırsızdır veya sistem yozlaşmıştır. "Herkes" bunu kalbinde ve evinin duvarları arasında gayet iyi "bilir". Ancak iktidar, bu yalanı ayakta tutmak için korku imparatorluğu kurmuştur. O sessizliği bozup, bu herkesin bildiği sırrı meydanda "açıkça" haykıran kişi, sistemi tehdit ettiği için anında vatan haini, deli veya "suçlu" ilan edilir. Söz, gerçeğin diktatörlüklerde nasıl en büyük suça dönüştüğünü anlatıyor.