Eğitimin ve bilginin toplumsal sorumluluğunu anlatan geleneksel bir uyarıdır (Halk/İslam geleneğinde çok yaygındır). Yıllarca okumuş, bir hastalığın tedavisini bulmuş veya doğruyu gören bir alim; eğer o ilmini toplumla paylaşmıyor, kitap yazmıyor, talebe yetiştirmiyor ve bilgisini kendisiyle beraber mezara götürüyorsa (ilmini saklıyorsa); onun o diploma ve kitap yüklü beyninin, hiçbir şey okumamış sıradan bir (cahil) adamdan pratikte hiçbir farkı yoktur. Meyvesi yenmeyen ağaç odundur.