İnsanın kriz anlarındaki psikolojik kırılganlığını özetleyen derin bir gözlemdir (veya liderlik kuralı). Hayatın orta kısımlarında (rutinde), her şey yolunda giderken insanlar genellikle mantıklı, kontrollü ve "güçlü" görünürler. Ancak yeni bir işe girerken, yeni bir şehre taşınırken veya aşka başlarken ("başlangıçlarda") inanılmaz derecede acemi, heyecanlı, panik ve hata yapmaya müsaittirler. Aynı şekilde bir ayrılıkta, bir iflasta veya ölüm döşeğinde ("sonlarda"); insanın tüm o sahte maskeleri düşer, içindeki asıl korku, bencillik veya çaresizlik (en zayıf nokta) tamamen açığa çıkar. Yazar, gerçek karakterin geçiş anlarında belli olduğunu söyler.