Platonik aşkın, anksiyetenin (uykusuzluğun) ve çaresiz umudun ("beklemenin") insanın ruhunu nasıl yavaş yavaş çürüttüğünü anlatan muazzam derecede trajik ve şiirsel bir çaresizlik özetidir. Silah veya hastalık insanı bir anda fiziksel olarak öldürür. Oysa yazar; karşılıksız bir aşka düşmenin, kafadaki düşüncelerden gece yatağa girip uyuyamamanın ve asla dönmeyecek birinin yollarını gözlemenin; insanı yaşarken her gün defalarca "öldüren" o en acımasız ve sessiz üç işkence türü olduğunu o melankolik dille fısıldar.