İnsanlar çürük diş gibidir. Ya çekeceksin ya da çektireceksin. Bu sert ve realist metafor, insan ilişkilerinde yaşanan hayal kırıklıklarını, toksik bağları ve bunlardan kurtulmanın kaçınılmaz zorunluluğunu ifade eder. Hayatımıza giren ve bize sürekli acı veren, güvenimizi sarsan veya ruhumuzu sömüren insanlar, ağzımızdaki çürük bir diş gibidir; onlarla yaşamaya çalışmak sürekli bir ıstırap kaynağıdır. Bu durumda yapılması gereken tek şey, canımız yansa bile o bağı koparıp atmak veya bu duruma katlanmaktır. Bu söz, bireyin kendi ruh sağlığını koruyabilmesi için gerektiğinde radikal kararlar alabilmesi ve toksik ilişkilerden vazgeçebilmesi yönünde pragmatik bir tavsiyedir.