(Makyavelist veya Schopenhauer tarzı) insan doğasının o korkunç derecede bencil, pragmatist ve nankör yönünü yüzümüze çarpan çok acı bir tespittir. Çoğu insan, dostlarının veya şirketlerinin onları "sevdikleri için" onlarla beraber olduğunu sanır. Oysa yazar; o sadakatin kaynağının sevgi değil "menfaat" olduğunu; insanların aslında sana değil, senin onlara verdiğin paraya, ilgiye veya statüye ("ihtiyaçlarına") sadık olduklarını söyler. Cebindeki paran veya konumun (işe yararlılığın) bittiği gün, tüm o vefanın anında çöpe atılacağını ve unutulacağını hatırlatan kapkaranlık bir gerçekliktir.