Bu tespit, güven duygusunun aşırıya kaçtığında yaratabileceği yıkıcı tehlikelere işaret ediyor. Güven, her türlü ilişkinin ve düzenin temeli olmakla birlikte, sorgulamasız ve kontrolsüz bir boyuta ulaştığında insanı rehavete sürükler. Karşısındaki kişiye, bir sisteme veya kendi yeteneklerine körü körüne inanan insan, tehlikeleri sezme yetisini kaybeder, detaylara dikkat etmez ve önlem almayı bırakır. Vurdumduymazlık, işte bu sahte güvenlik hissinin bir sonucudur. Yazar, sağlıklı bir şüphenin ve sürekli bir farkındalığın, insanı hem ayakta tutan hem de yaşanabilecek büyük felaketlerden koruyan temel bir mekanizma olduğunu hatırlatıyor.