Bu acı verici derecede gerçekçi sosyolojik ve psikolojik tespit, sosyal ilişkilerin büyük bir kısmının aslında ekonomik çıkarlara veya statüye dayandığını deşifre eder. İnsan makam, para veya iş sahibiyken etrafı sürekli sahte dostlar ve dalkavuklarla doludur. Ancak kişinin statüsü (işi) kaybolduğu an, bu kalabalık bir anda buharlaşır (telefon susar). En şaşırtıcı olan ise, bu çöküş anında kişiye el uzatanların, o parlak günlerde etrafında pervane olan "dostlar" değil, genellikle mesafeli duran veya hiç umulmayan "sessiz" ve gerçek insanlar olmasıdır. Söz, düşüşün insanları eleyen en acımasız ama en dürüst filtre olduğunu anlatıyor.