Sokrates'in pedagojik (doğurtma/maiyotik) eğitim felsefesinin o kusursuz formülüdür. Vasat bir öğretmen bilgiyi öğrencinin beynine doğrudan kopyalar ve öğrenciyi ezberci bir tembele dönüştürür. Ancak "usta" bir öğretmen; asla cevabı hazır vermez. Sadece doğru soruları sorarak, o ufacık ipuçlarıyla (el feneriyle) öğrencinin kendi zihnindeki o kapalı kapıları kendisinin açmasını ("gizlice yol göstererek") sağlar. Yazar; gerçek eğitimin "bilgi vermek" değil, öğrencinin zekâsını kışkırtarak o gerçeği öğrencinin "bizzat kendisinin bulmasını" sağlamak olduğunu o muazzam dengeyle (tembelleştirmeden) özetler.