Bu söz, ahlak felsefesinin en temel kurallarından birini, özgür irade ve iyilik ilişkisini inceler. Bir eylemin ahlaken 'iyi' sayılabilmesi için kişinin bunu dışsal baskılar veya mecburiyetlerle değil, kendi hür iradesiyle seçmiş olması gerektiğini; seçme özgürlüğü elinden alınan insanın ahlaki bir özne (insan) olmaktan çıkacağını savunur.