Bu söz, insan ilişkilerinde karşılıklı hoşgörü ve kusurları örtme ahlakını anlatır. Kendi büyük hatalarının (kamburunun) başkaları tarafından anlayışla karşılanmasını bekleyen bir insan, dostlarının ufak tefek eksikliklerini (sivilcelerini) de aynı hoşgörüyle affedebilmelidir. Empati, dostluğun ve ahlakın temelidir.