Atatürkçü düşünce sisteminin (Kemalizmin) doğasını açıklayan bu vizyoner tespit, ideolojinin dogmatik bir kalıp olmadığını kanıtlar. Bazı insanlar Kemalizm'i 1930'larda donup kalmış, eski kıyafetlere veya ritüellere sıkı sıkıya bağlı muhafazakâr bir "geçmişi koruma" (bekçilik) refleksi olarak görürler. Oysa yazar; Atatürk'ün asıl mirasının bilime, aklın üstünlüğüne ve sürekli yenilenmeye dayandığını belirtir. Gerçek Kemalizm, dünün kurallarını bugüne dayatmak değil; aklın rehberliğinde sürekli olarak çağın ötesine geçmeyi ("geleceğin öncülüğünü") hedefleyen devrimci ve dinamik bir ilerleme motorudur.