(Lev Tolstoy veya Dostoyevski tarzı ahlaki bir aforizma). Bencilliğin en saf tanımını yapar. Eğer bir insan dünyada sanat üretmiyorsa, kimseye yardım etmiyorsa, adalet veya iyilik umurunda değilse; yani dünyadaki yegane amacı sadece "ben çok para kazanayım, ben yiyeyim, ben mutlu olayım" (kendi mutluluğu) ise; o insan sadece faydasız değil, aynı zamanda toplumun ruhunu çürüten bencil bir (kötüdür). Erdem, başkalarını da mutlu edebilmektir.