(Empatinin sınırlarını zorlayan, anti-emperyalist ve devrimci bir varoluşsal çığlık). Bir insanın sadece kendi rahat evinde oturarak dünyadaki acıları anlayamayacağını savunur. Nükleer bombanın düştüğü Japonya'da yanarak ölmenin, Vietnam'da sömürgeye karşı canını feda etmenin, sokaklarda hakkını ararken vurulan gencin, ya da Filistin'de vatanı için mermi taşıyan bir gerillanın (özgürlük savaşçısının) hissettiği o çaresizliği ve inancı; sıcak koltuğunda çay içen biri (kendini bulabilir misin) asla tam olarak hissedemez. Gerçek empati, acıyı yaşayanın derisine girmektir.