Toplumsal baskılar, göçler veya hayatta kalma mücadeleleri karşısında insanların kendi kimliklerinden, köklerinden ve hatta inançlarından vazgeçmek zorunda kaldıkları o tarihi ve trajik dönüşüm süreçlerini anlatan edebi bir tespittir. Adını ve yüzünü değiştirmek dışsal bir uyum çabasıyken, kalbini bile değiştirmek ruhun tamamen teslim olması ve kendi özüne ihanet etmesidir. Bu söz, kimlik kırılmalarının yarattığı o derin varoluşsal acıyı gözler önüne sererken, bizi her ne şartta olursa olsun kendi değerlerimize, samimiyetimize ve öz kimliğimize sahip çıkmaya, kalbimizin saflığını korumaya davet eden hüzünlü ve sarsıcı bir yüzleşmedir.