Bu söz, zamanlama hatasını ve fırsatlar kaçtıktan sonra alınan geç kalmış önlemlerin yararsızlığını ifade eder. Tedbirin olaylar gerçekleşmeden önce alınması gerektiğini, iş işten geçtikten, kayıplar yaşandıktan sonra gösterilen çabanın veya pişmanlığın durumu kurtarmaya yetmeyeceğini anlatır. Proaktif düşünmenin önemini vurgulayan edebi bir ifadedir.