Günümüzün "bilgi güvenliği, kişisel veriler ve dijital özgürlükler" tartışmalarında (Edward Snowden gibi figürlerin savunduğu tezleri andıran) kullanılan muazzam ve vurucu bir metafordur. Devletler veya teknoloji devleri, "eğer gizleyecek (yasadışı) bir şeyiniz yoksa izlenmekten korkmayın" diyerek insanların gözetlenmesini (mahremiyet ihlalini) meşrulaştırmaya çalışırlar. Ancak yazar; tuvalet kapısını kapatmanın (mahremiyetin) bir suç veya utanç değil, en temel, en doğal insan onuru (hakkı) olduğunu; suçun veya sapkınlığın (gizliliğin) ise çok daha farklı ve şüpheli bir şey ("kilit") olduğunu son derece sivri bir zekâyla ayırır.