İnsanoğlunun kahramanlık palavraları ve ölüm korkusu arasındaki çelişkiyi anlatır. Savaş çıkmadan önce, hastalık kapıyı çalmadan önce veya tehlike henüz ortada yokken herkes vatanı, aşkı veya inancı için seve seve canını verebileceğini (ölmeye gönüllü olduğunu) iddia eder. Ancak namlunun ucu gerçekten göründüğünde, o sahte kahramanlıkların yerini saf bir yaşama içgüdüsü (ve kaçış) alır.