Bu söz, toplumsal güvenin, dürüstlüğün ve ahlaki değerlerin ne kadar yozlaştığını anlatan sitemkar bir eleştiridir. Yerine getirilmesi gereken en temel ahlaki ve hukuki sorumlulukların (borcu ödemek gibi) bile artık olağanüstü bir erdem veya iyilik gibi algılanmasının, genel güven ortamının sarsıldığını gösterdiğini vurgular.