Bu söz, cömertliğin ve paylaşmanın manevi bereketini anlatan inançsal ve ahlaki bir ilkedir. İhtiyaç sahiplerine yardım etmenin, onları gözetmenin maddi olarak bir azalma gibi görünse de, aslında toplumsal huzuru artırarak, dostlukları pekiştirerek ve manevi huzur sağlayarak insanın hayatını çok daha fazla zenginleştireceğini belirtir.