Bu dini ve tasavvufi söz, insanın hayatta aradığı gerçek yüceliğin, saygınlığın ve kalıcı şöhretin dünyevi makamlarda değil, takvada (Allah'a karşı sorumluluk bilinci, erdem ve ahlak) olduğunu anlatır. Dünyevi şöhret geçici, aldatıcı ve genellikle riyakarlık içerirken; ahlaki temizlik ve yaratıcıya duyulan derin saygıyla elde edilen manevi makam, insanı hem dünyada hem de ahirette gerçek anlamda yüceltir ve saygın kılar.