Bu söz, en küçük, önemsiz ve değersiz görünen eylemlerin veya katkıların bile büyük bütünde bir yer bulabileceğini ve bir değer taşıyabileceğini anlatan halk dilinde bir ironidir. Hiçbir çabanın küçümsenmemesi gerektiğini, küçük de olsa yapılan bir iyiliğin veya katkının genel işleyişe kendi çapında katkı sağlayacağını belirtir.