Aziz Nesin

Aziz Nesin (1915-1995)

Aziz Nesin, Türk edebiyatının ve mizah dünyasının dünya çapında tanınan en üretken, cesur ve muhalif yazarlarından biri olarak, toplumsal aksaklıkları, bürokratik engelleri ve insan çelişkilerini keskin bir mizahi dille eleştiren öykü, oyun ve romanlarıyla edebiyatımızda anıtsal bir yer edinmiştir. Aforizma.tr’nin özlü sözler ve Türk edebiyatı arşivindeki bu başlık, Nesin’in toplumsal aydınlanma, adalet, ahlak, eğitim ve insan ilişkileri üzerine söylediği sarsıcı, düşündürücü ve ironik deyişlerini bir araya getirmektedir. Onun gözlem gücü yüksek dili, halkın ortak sorunlarına ayna tutmaktadır.Yaşamı boyunca cehaletle mücadele eden ve toplumsal bilinçlenmeyi savunan yazar, sade ve akıcı Türkçe kullanımıyla geniş kitlelere ulaşmıştır. Toplumdaki ikiyüzlülükleri ve yönetsel çarpıklıkları hicveden deyişleri, bugün de güncelliğini koruyan evrensel hayat dersleri barındırmaktadır. Bu başlık altında toplanan Aziz Nesin sözleri, okurlarımızın toplumsal olaylara daha eleştirel ve sorgulayıcı bir gözle bakmasını sağlarken, onun o benzersiz, cesur ve sarsıcı mizah dehasını keşfetme fırsatı sunacaktır.

Aziz Nesin Kitapları

Aydınlar Üstüne Alıntıları

Aydınlar Üstüne

Aziz Nesin Sözleri

Şiddet gören kadınları sığınma evlerine kapatmak yerine, şiddet uygulayan sığırları hayvan barınaklarına kapatın.

Dağ eşkiyası eskidenmiş. Şimdi eşkiyalar şehire inmiş de kanun kitabına bakıp bakıp maddeye uygun adam soyuyorlar.

Bir sanatçı, kurulu düzeni beğenir oldu mu, o günün güzelliğini, iyiliğini yeter buldu mu, artık onun sanatçılığı kalmamış demektir. Böyle sanatçılar, eskimiş ünlerinin gölgesine sığınmış canlı ölülerdir. İşte devlet ancak böylelerini korur.

Aydınlar Üstüne / Aziz Nesin

Öyle bir ölsem çocuklar, size hiç ölüm kalmasa.

Çocuklara daha iyi bir dünya bırakmak yerine, dünyaya daha iyi çocuklar bırakırsanız, sorun kendiliğinden çözülecek aslında.

İnsanı öldüren üç şey vardır: Sevilmeden sevmek, uyumadan yatmak, gelmeyeni beklemek.

Türkiye'de hiç kimse; kazık kendisine girmedikçe, başkalarının yediği kazıkla ilgilenmez.

Halka eroin gibi ne kadar gericilik verirsen halk daha fazla gericilik ister.

Patronun köle gibi çalışmanı ister, ailen, onların istediği gibi biri olmanı. Sevgilin ise sürekli değişmeni ister. Kimse olduğun gibi görmek istemez seni. Herkes kendi icat ettiği gibi bakar sana. Sonuç olarak bambaşka bir insan olursun.

Bir insan kötüyse ona yaptığınız iyilik oranında kötülüğünü artırıyorsunuz.

Türkiye çok kötüye gidiyor, büyük felaketler gelecek ülkenin başına, aydınların uyanması gerekir.

Satıcılar; karpuzu kurabiye, hıyarı badem, kavunu reçel, balığı derya kuzusu, armudu tereyağı diye satarlar. Kimi iktidarlar da bu geleneğe uyup, zorbalığı demokrasi diye yuttururlar.