Fernando Pessoa'nın (veya derin psikanalizin) o muazzam derecede kafa karıştırıcı ve yalnızlık hissi veren kimlik sorgulamasıdır. İnsanlar dünyayı, evreni veya başkalarını tanımaya çalışırlar. Oysa yazar; aynaya baktığında bile içindeki o yabancıyı, yıllardır taşıdığı o karanlık dehlizleri (kendini) asla tam olarak çözemediğini fark eder. Hayattaki asıl bitmeyen görevinin (ve asıl muammanın), dışarıdaki dünya değil; o içindeki hiç bitmeyen, sürekli şekil değiştiren "kendi benliğini" tanımaya ve çözmeye çalışmak olduğunu hüzünlü bir şaşkınlıkla fısıldar.