(Voltaire veya Marquis de Sade tarzı bir aristokrat aforizması). Dinin toplumsal düzen ve güvenlik için nasıl bir araç (kontrol mekanizması) olarak görüldüğünü alaycı bir dille anlatır. Filozof kendi zihninde Tanrı'yı reddedebilir, ancak eğer alt tabakadan olan hizmetçisi Tanrı'dan, cehennemden ve günahtan (din korkusu) kurtulursa, onu öldürüp soymasını engelleyecek hiçbir ahlaki veya yasal frenin kalmayacağını bilir.