Tutunamayanlar

Tutunamayanlar (1970)

Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar eseri, modern şehir hayatında yalnızlaşan ve sisteme uyum sağlayamayan aydının içsel dünyasını anlatan başyapıttır.Kitaptan süzülen alıntılar, yabancılaşmayı, ironiyi, toplumsal riyakarlığı ve aşkı sorgulayan en görkemli edebi ve felsefi aforizmalardır. Selim Işık karakterinin o dille ve zihinle oynadığı bilgece sözleri, modern Türk edebiyatının pusulasıdır.

Tutunamayanlar Alıntıları

Hayatım ciddiye alınmasını istediğim bir oyundu.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

Acı insanları yakınlaştırırmış. Hangimiz mutluyuz da bu kadar uzak kaldık birbirimize?

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

Ben iç dünyama dönüyorum, orada hayal kırıklığına yer yok.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

Gülümseyeceksin, bekleyeceksin ve hiçbir zaman ümide kapılmayacaksın.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

- Gözlerimi kaybettim Olric! - Sözlerini de kaybedenler var efendim. - Evet Olric, asıl kör onlardır.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

- Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı Olric? - Oklarımız bitene kadar efendim.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar

Ben, seni görür görmez anlamıştım: Bütün kaygısız görünüşünün altında, duygulu, içine kapanık bir insan olduğunu. Bunu beğendim işte.

Oğuz Atay / Tutunamayanlar