Bu söz, tarihin olayları ve sonuçları kaydettiğini, ancak bu olaylara doğrudan bir ahlaki yargı veya öğüt eklemediğini vurgular. Tarih, insanların eylemlerini, seçimlerini ve bu seçimlerin getirdiği sonuçları çıplak bir şekilde gözler önüne serer; iyi ya da kötü diye bir etiket yapıştırmaz, neyin "doğru" olduğunu dikte etmez. Ahlaki dersler, tarihin sunduğu bu veriler üzerinden her bireyin veya toplumun kendi yorumu ve vicdanı aracılığıyla çıkarılır. Yani tarih, bir kılavuz kitap gibi ahlaki kurallar sunmaz, aksine insan doğasının karmaşıklığını ve tekrar eden hatalarını gösteren geniş bir ayna görevi görür. Bu bağlamda, ahlaki çıkarımlar yapmak tarihçinin veya okuyucunun sorumluluğundadır.