Bu atasözü, bir işin ustasına, uzmanına veya o konuyu zaten çok iyi bilen birine akıl vermeye çalışmanın, bilgiçlik taslamanın ne kadar yersiz ve komik olduğunu anlatır. Tere yetiştiren ve o işin ticaretini yapan birine aynı malı satmaya çalışmak, hem kişinin o alandaki bilgisizliğini hem de karşısındakini küçümsediğini gösterir. İnsanın kiminle konuştuğunu bilmesi, haddini aşmaması ve ustaya saygı duyması gerektiğine dair çok yaygın ve akılda kalıcı bir uyarıdır.