Ebulfez Elçibey'e (veya Nihal Atsız gibi keskin bir Türk milliyetçisine) ait olan bu son derece radikal, dışlayıcı ve onur odaklı siyasi bir resttir. Türklük şuurunu (milli kimliği) sıradan bir etnik köken olarak değil, "Tanrı'nın bahşettiği yüce bir şeref" olarak gören yazar; bu kimliği taşımaktan utanan, inkâr eden veya asimile olmayı seçen kişileri ikna etmeye veya kazanmaya çalışmanın gereksiz olduğunu söyler. Kendi milletinin tarihsel büyüklüğüne öylesine inanmıştır ki, bu büyüklüğü reddedenleri "şerefsiz" ilan ederek, milliyetçiliğin o keskin, tavizsiz ve elitist yüzünü ortaya koyar.