Türkiye'deki kutuplaşmış siyasetin Atatürk okumalarındaki sığlığı ve hastalıklı saplantıyı (ideolojik körlüğü) deşifre eden çok tarafsız ve analitik bir eleştiridir. Yazar; sağcıların Atatürk'ü dini yıktığı, halifeliği kaldırdığı (kendi iktidarlarını ellerinden aldığı) için "kuyruk acısıyla" nefret ederek okuduğunu; radikal solcuların ise onu komünizmi ezdiği veya Kürt isyanlarını bastırdığı için düşman ilan ettiğini söyler. Her iki aşırı ucun da Atatürk'ü anlamak için tarih bilimine, o dönemin şartlarına (nesnel gerçeklere) bakmadığını, sadece kendi kaybedilmiş siyasi hesapları üzerinden ona saldırdığını cesurca ifşa eder.