Özgürlüğün ve bireyselleşmenin altın kuralını veren bu kişisel gelişim aforizması, itaatsizliğin (dik başlılığın) gerekliliğini savunur. Toplum, aile veya sistem; sizden her zaman "uslu", kurallara uyan, başkaları için yaşayan ve fedakâr biri olmanızı ister. Eğer herkesi memnun etmeye çalışırsanız, kendinize ait bir hayatınız kalmaz. Yazar; kendi hayallerini gerçekleştirmek ve gerçekten "istediği" bir hayatı kurmak isteyen insanın, yeri geldiğinde başkalarını hayal kırıklığına uğratmayı (dik başlı olmayı) ve kendi isteklerini (bencilliği) ön plana almayı öğrenmesi gerektiğini cesurca hatırlatıyor.