(Edebiyatın, medyanın veya söylenen sözün ahlaki sorumluluğunu ve çift taraflı gücünü anlatır). Kalemin veya bilginin bir silah olduğunu savunur. Bir yazarın, gazetecinin veya fikir adamının (yazdıklarımız) ürettiği şeyler; toplumu aydınlatıp onlara vicdanı, barışı öğretebildiği gibi (daha iyi yapabiliyorsa); aynı yazar kitleleri manipüle ederek onları faşizme, nefrete, öfkeye ve yalanlara (kötü de yapabilir) da sürükleyebilir. Yazı cansızdır; ona ahlakı veren yazarın niyetidir.