Bu felsefi tespit, zamanın geri döndürülemez ve yerine hiçbir şeyin konulamaz yapısıyla yaşamın en kıymetli hazinesi olduğunu hatırlatmaktadır. Maddi zenginlikler kaybedildiğinde yeniden kazanılabilir; fakat akıp giden bir saniye bile asla geri getirilemez. Bu yüzden zamanı bilgece kullanmak, varoluşsal bir sorumlulukdur.