(Kuruluş Osman/Diriliş Ertuğrul tarzı tarihi Türk efsanelerinde Osman Bey'in veya Ertuğrul Gazi'nin babasıyla/lideriyle girdiği) Türk devlet/boy teşkilatındaki o sarsılmaz "Liyakat, Hiyerarşi ve Karar Alma (İrade)" raconunun en muazzam (ve saygılı ama çok sert) edebi sahnesidir. Yazar; devlette/obada iki başlılığın olmayacağını söyler: "Eğer lider (bey) sensen, ben asker (oğul) gibi itaat edeyim; ama eğer sancağı bana devrettiysen, artık kararlarıma (beyliğime) sürekli müdahale edip ('bereleme/yıpratma') otoritemi yok etme." Yetki ve sorumluluğun kusursuz tanımıdır.