(Tarık Buğra'nın "Osmancık" romanında Şeyh Edebali'nin veya bir akil adamın ağzından) gençlik ateşinin (veya kontrolsüz gücün/liderliğin) o tehlikeli, yıkıcı ve tecrübesiz anatomisini anlatan muazzam bir devlet/psikoloji analizidir. Genç bir lider (Osmancık) çok cesur ("atılgan") ve zaferlere aç olabilir. Ancak yazar (bilge); o gençlik öfkesinin ve stratejiden yoksun "delikanlılığın", zafer kazanırken ("alırken") aynı zamanda hesapsızca büyük kayıplara ("verdirir"), gereksiz düşmanlıklara ve kırımlara ("kırdırır") yol açacağından "korktuğunu" fısıldayarak; asıl gücün kılıçta değil, o kılıcı tutan "sabır ve akılda" olduğunu emreder.