Bu söz, adalet, gerçeklik ve toplumsal mutluluk arasındaki zincirleme ilişkiyi açıklar. Bir toplumda adaletin sağlanabilmesi, ancak yalanlardan arınıp gerçeklerin kabul edilmesiyle mümkündür. Gerçeklerin örtbas edildiği yerde adalet olamaz. Adaletin olmadığı yerde ise güvensizlik hakim olur ve insanların mutlu olması imkansızlaşır.