(Konfüçyüs'ün efsanevi ahlak felsefesi aforizmasıdır). Bir toplumdaki ekonomi ve adalet sisteminin insanın onuruyla nasıl çeliştiğini gösterir. Eğer yaşadığınız ülkede hukuk yoksa, hırsızlık varsa, insanlar sömürülüyor ve (adaletsiz) bir düzen işliyorsa; o cehennemin içinde sizin banka hesabınızın çok kabarık (zengin) olması, sizin başarınız değil, o sistemin yolsuzluğuna göz yumduğunuzun, o sömürüden pay aldığınızın veya en azından o haksızlığa ses çıkarmadığınızın bir kanıtı (utanç vericidir) olur. Çürümüş bir sistemde, zenginlik çalınmış bir ayrıcalıktır, fakirlik ise onurdur.