Kadın ve erkeğin doğasındaki o geleneksel, biyolojik ve psikolojik farklılığı anlatan çok derin (ve eski) bir Anadolu/Doğu metaforudur. Erkek doğası gereği dışa dönüktür; agresiftir, çalışır, yıkar, öfkelenir, parlar ve tıpkı "sel" gibi yıkıcı, geçici, coşkun ama yorucu bir enerjiye sahiptir. Kadın ise "göl" gibidir; derindir, o seli (erkeği) kendi içinde dindirir, sakinleştirir, o öfkeyi hapseder ve dinginliğiyle (anneliğiyle/şefkatiyle) hayatı kendi içinde toplar, dengeler. Kaos ile dinginliğin, hareket ile tutuculuğun o muazzam tamamlayıcılığını (Yin-Yang) resmeder.