Dilin gücünü kontrol edebilmenin, konuşmadan önce düşünmenin ve kelimelerin sorumluluğunu taşıyabilmenin erdemini vurgulayan bilgece bir yaşam kuralıdır. Düşünülmeden söylenen her söz, telafisi zor kırgınlıklara ve pişmanlıklara yol açabilir. Akıllı insan, kelimelerin ne zaman şifa ne zaman zehir olacağını bilen, susmanın asaletini ve vaktini kavrayan kişidir. Bu söz, bizi patavatsızlıktan ve gevezelikten uzak durmaya, konuşmalarımızı akıl ve nezaket süzgecinden geçirerek sunmaya davet eder; çünkü olgun bir karakter, ne kadar çok bildiğiyle değil, ne kadarını nerede ve nasıl söylediğiyle kendini belli eder.